četvrtak, novembar 14Apa-press vam želi dobrodošlicu!

SPORTSKI VREMEPLOV broj 15 JOVAN OŽEGOVIĆ – OŽEG- KARATE MAJSTOR KOJI SE NE SME, NE MOŽE, ALI I NEĆE ZABORAVITI

JOVAN OŽEGOVIĆ – OŽEG –(1954-2008)

Jovan Ožegović

Kada se u svetu karate sporta na prostorima bivše Jugoslavije spomene ime, nažalost prerano preminulog Apatinca, Jovana Ožegovića – Ožega onda se to izgovara sa visokom dozom poštovanja i respekta. Ove godine napunjava se decenija od kako nas je napustio čovek koga se rado sećamo, pamtimo njegov lik, dičimo se njegovim uspesima i nikako ne možemo da ga zaboravimo i prebolimo njegov prerani odlazak, jer smo ponosni što smo ga poznavali.

Česti individualni treninzi

Jovan, ili Jovica, ili Ožeg, manje je bitno kako ga je ko zvao, ono što se sa sigurnošću zna, da je bio vrhunski majstor istočnjačke borilačke veštine. Njegov vanserijski talenat naslućivao se već prvih dana treninga, kada je davne 1969. godine odlučno kročio u salu nekadašnjeg nezaboravnog DTV „Partizan“ na trening koji je vodio entuzijasta i prvi učitelj apatinskih karatista Đorđe Dikić. Te godine karate je bio pravi mamac za mlade Apatince, pa se često dešavalo da je sala za treninge bila pretesna za sve one koji su želeli da dostignu vrhunac karate znanja. Kao što to u većini slučajeva biva, nailazi prirodna selekcija, pa mnogi odustaju, jer shvataju da je pored silne želje potrebno i mnogo toga pratećeg. Ostaju najbolji i najuporniji, a predvodi ih mladić o kome će se vrlo brzo pročuti širom velike Jugosvalije, Jovan Ožegović.

Za manje od dve godine nedovoljno stručnog rada za vrhunske rezultate, Ožegović i Vlado Ovuka odskaču od ostalih, te na poziv komšija prelaze u somborski „Agrosavez“. Kao novajlije najpre počinju da rade sa trenerom Simom Bogdanovićem, da bi samo dva mesece kasnije postali učenici nadaleko poznatog i priznatog karate mastora i trenera dr Ivice Bogdana. Ovaj vrsni pedagog, tada jedan od deset nosilaca titule karate majstora, ne krije simpatije prema Jovanu Ožegoviću i naglašava da je on po znanju daleko prevazišao ostale učenike. Da je to bila istina, postarao se apatinski junior koji te iste 1971. godine klubu donosi titulu juniorskog prvaka Jugoslavije u lakoj kategoriji osvojenu u Pančevu. Svoju dominaciju Ožegović je potvrdio i godinu dana kasnije kada je odbranio naslov prvaka na prvenstvu države održanom u Beogradu.

Ekipa Karate kluba „Partizan“

Paralelno sa uspesima, Jovan 1972. godine pokreće i karate sekciju u svom rodnom Apatinu, gde pored njega trenira još oko 30 – tak mladića. Poznat po upornošću, odanosti i želju da drugima pomogne, Jovan se odlučuje na veoma važan korak i pokreće klub. Tu mu pomažu najodaniji prijatelji, a svakako da se mora spomenuti da je jedan od njih bio priznati društveno politički radnik i veliki zaljubljenik u sport Dušan Kreća koj se na insistiranje Ožegovića prihvata predsedničke funkcije. To u velikoj meri pomaže mladom apatinskom karate majstoru, koji počinje da se koncentriše na uspehe. A red je nabrojati neke od mnogobrojnih uspešnih rezultata apatinskog karate majstora Jovana Ožegovića:

1. Seniorski vicešampion Vojvodine, Novi Sad 1974. laka kategorija.

2. Treće mesto na seniorskom prvenstvu Vojvodine, Zrenjanin 1976. godina

3. Peto mesto na seniorskom prvenstvu Jugoslavije, Skoplje 1976.

4. Seniorski vicešampion Vojvodine u katama pojedinačno, 1997.

5. Četvrto mesto na Kupu jugoslovenskih majstora u apsolutnoj kategoriji, Novi Sad 1977.

6. Treće mesto na seniorskom prvenstvu Vojvodine u polusrednjoj kategoriji, 1978.

7. Seniorski vicešampion Vojvodine u katama, 1978.

8. Prvo mesto u katama, izborni turnir reprezentacije Jugoslavije, Poreč 1979.

9. Seniorski vicešampion Vojvodine u katama 1980.

10. Seniorski šampion Vojvodine u katama 1981

11. Ekipni seniorski prvak Vojvodine u katama, Crvenka 1982.

Ožeg i prijatelji

12. Ekipni seniorski vicešampion Jugoslavije u katama, Našice 1982. Sastav: Jovan Ožegović Milan Lemaić i Milan Vukobratović!

Ono što je specifično za Jovana Ožegovića, leži u činjenici da je kao retko ko do sada uspeo da bude reprezentativac u katama i borbama. Branio je boje kate tima Jugoslavije u duelu sa Italijom u Poreču 1979. godine, a samo godinu dana kasnije postao je seniorski reprezentativac u borbama u meču protiv Mađarske održanom u Subotici 1980. godine.

Po završetku takmičarskog karatea, postao je savezni sudija. Kao veoma priznati sportista imao je čast da vodi seminare širom Jugoslavije, ali su stizala i priznanja iz ostalih zemalja, poput Nemačke gde je bio intruktor u Bremenu, Kilu i Bremenhafenu, potom Mađarskoj Baja i Njiređhaze. Inače, Jovan Ožegović je bio majstor karatea, nosilac crnog pojasa četvrti dan. Svoje znanje rado je prenosio na mlađe, učio ih kako se moraju ponašati na i van tatamija. Ožeg je bio poštovan i cenjan u raznim slojevima društva. Kakav je bio i koliko su ga cenili, neka potvrde ovi redovi koji dolaze iz KK „Partizan“ koji je on osnovao i u društvu svog velikog prijatelja i kuma Milana Lemaića, potom Siniše Bačića, Dušana Kljaića, Vlade Ovuke, Milana Vukobratovića… sa kojima je ostvarvao sjajne rezultate.

A poruka glasi:

Ostavio je najsnažniji pečat u karateu i apatinskom sportu. Bio je uzor, veliki učitelj, trener, vrhunski karatista, bio nam je najbolji prijatelj!

Detalj sa treninga Ožegović i Milan Lemaić

Svi mi koji smo ga poznavali, koji smo cenili njegove rezultate i koji smo znali šta je sve uradio za razvoj karatea u apatinskoj opštini, kao i njegovi najbliži, ćerka Ivana i ostala rodbina, sa pravom očekujemo da se Karate klub „Partizan“ na neki način sećanjem oduži utemeljivaču karatea na ovim prostorima. Možda u vidu nekog prestižnog turnira, momorijala, skupa nekadašnjih Ožegovih prijatelja ili nešto slično. Na taj način bi se odalo priznanje majstoru karatea, a ujedno bi se obeležila ova tužna decenija od kako sa nama nije čovek koga smo cenili i voleli. To je najmanje što mu se može pružiti, a on je to, verovatno i mnogo više, zaslužio.